تازگی ها آینه هم دروغ می گوید!

نگاهش کن.

این تو نیستی.

این، من هم نیستم.

من به یمگان در به زندانم ازین دیوانگان

داد من بستان ازین دیوانه مردم، آی رب!

ناصر خسرو

تمام سیاهی شب،

به تلالو قطرهِ اشکِ چشمِ روشنت گذشت.

"ای مهربان تر از خورشید..."

در این هیاهو

دلتنگ سکوتم.

یادش به خیر!

دست و پا می‌زدم زیر حجم سنگین موج،
کسی در ساحل بود و نبود.
مرا دیدی و ...
غرق شدم.

در کوچه پسکوچه های ذهن،

یاد چشمانت،

سبز است.

هنوز!